Cando fumos de excursión a Granxa Maruxa neses fermosos decorados que tiña a mesma granxa naceu unha becerriña que apadriñamos co nome de Láncara.Este nome débese a que fomos o primeiro centro que visitou a granxa despois deste nacemento.Esta becerriña era pinta moi bonita e simpática só que se asustou ao vernos.Esperamos que cando xa sexa maior sempre se acorde de nós como nós nos acordamos dela.Gustaríanos volver a visitala pronto.
Tiffany e Yaiza.
O dia 10 de maio déronnos a probar de postre no comedor uns iogures ecolóxicos. Tamén viñeron ao noso colexio uns señores que nos explicaromn o que era a agricultura ecoloxica, que e unha agricultura onde se producen uns alimentos que non teñen colorante, conservantes, polo tanto que son sans para a nosa saude, ademais respetan o medio ambiente e os animais. Explicaronnos a súa función, que e ir polos hortos e as granxas recollendo mostras dos seus produtos e levandoos a analizar;en caso negativo retirarianlles a etiqueta do "Consello Regulador da Agricultura Ecoloxica de Galicia" que quere decir C.R.A.E.G.A. Enseñaronnos un vídeo no que se explicaba como se producian os produtos ecolóxicos,que non levan nin pesticidas,nin estan xeneticamente modificados,por iso son bos para a nosa saude, ademais conteñen nutrientes e vitaminas e son de calidade. Para identificar un alimento ecolóxico temos que buscar a etiqueta do CRAEGA.
Silvia e Andrea
O amorodo é o receptáculo da flor da amorodeira, considerada popularmente o seu froito.
É unha fonte de vitaminas C, A e B9. É unha planta perenne que produce brotes novos cada ano. Cultívase sobre todo polo seu uso en gastronomía. úsase en réximes dietéticos dado que ten poucos glícidos.
Consómense soas ou mesturadas con azucre, azucre e viño , zume de laranxa, nata, en xeados, marmeladas e tamén en repostería.
Emprégase coma planta medicinal coas seguintes propiedades:
- Diuréticas e antirreumáticas.
- Anticolesterol.
- Antiinflamatorias.
- Astrinxentes.
- Mineralizantes.
No noso horto prantámolas en dúas parcelas. Nunha asociadas con allos e na outra con cebolas. Esto é así porque tanto allos como cebolas co seu aroma espantan os bichos que xeneran as pragas nos amorodos. Ademais, polas beiras das parcelas prantamos herbaboa e menta, que tamén estimulan o crecemento dos amorodos.
As razas ou variedades que prantamos son a Selvocho, procedente de California, e a Raíña dos Vales, procedente do Norte de España. Esta da uns amorodos pequeniños, moi semellantes aos silvestres. É a variedade máis "autóctona" que atopamos.
Normalemente estes amorodos, aínda que son máis pequenos, teñen un sabor moito máis intenso.
O 17 de maio, celébrase o Día Mundial do Reciclaxe. é un día pensado para que todos e todas tomemos conciencia da importancia que ten tratar os residuos coma corresponde e así contribuir ao cambio climático e protexer a NATUREZA.
A pataca (Solanum Tuberosum) é unha planta que pertence á familia das solanáceas. Foi descuberta fai uns 7000 anos polos habitantes do altiplano andino.
A pataca contén:
• Vitaminas
• Minerais
Beneficios:
1. É un alimento que aporta enerxía especialmente para deportistas ou persoas que fan un traballo fisico.
2. Cando as comemos fervidas ou en puré, son mais fácilmente dixeribles.
3. Teñen un efecto sobre o organismo que favorece a eliminación de toxinas e a remineralización do mesmo.
4. Pódese usar como cataplasma para queimaduras e olleiras.
Pódese preparar de varios modos: cocidas, fritidas, asadas….
Nunca se deben de comer os brotes verdes porque conteñen unha sustancia tóxica chamada “solanina”.
Só as patacas pertencentes a variedade Kennebec son patacas de Galicia.
A FRAMBOESA
A framboesa e moi aromática e o seu sabor é agre e doce.
As poucas horas de tela recollido vai perdendo o sabor .O froito é moi delicado e hai que arrincalo con moito coidado.As framboesas son moi ricas en vitamina C.
Unha taza de framboesas proporcionada o 88% das necesidades diarias desta vitamina. Tamén contén cantidades elevadas de potasio e magnesio.
As framboesas deben de comerse frescas, pero pódese utilizar en moitas recetas culinarias. Pódense consumir nos meses de Xullo, Agosto, Setembro e Outubro.
É unha planta hebácea, do xénero Petroselinum dentro da familia Apiaceae. Cultívase ampliamente por todo o mundo, como condimento culinario. Atópase en hortos, xardíns e ás veces en marxes de camiños, muros, cultivos de toda Europa e en parte de Asia.
As follas son ricas en vitamina A, B1,B2,C e D, sempre que se consuman en cru.
Unha infusión de perexil pódese usar como diurético. Os herboristas chineses e alemáns recomendan tomalo como un té para regular a tensión.
No noso horto estámolo a prantar na mesma parcela que os tomates, xa que está demostrado que o perexil estimula o crecemento dos mesmos. Esto tamén se facía de forma tradicional en moitas hortas galegas.
É unha planta medicinal que ten distintos usos:
- Colirio ocular: alivia a irritación dos ollos cansos
- Carminativa, tónica estomacal e dixestiva: favorece a dixestión, axuda a expulsar as flatulencias e abre o apetito.
Tamén se usa como condimento para dar sabor a moitos pratos como verduras, sopas, carnes, e ensaladas
Rega:
Agradece solos con algún contido de humidade. En zonas máis cálidas debe ser dada a cada oito ou dez días durante o inverno e cada dous ou tres no verán.
Variedades:
Pirixel común.
Pirixel rizado.
Paramount.
Propagación:
A plantación pódese realizar a finais de febreiro a setembro.
A xerminación é moi lenta, levando case un mes, debe ser mantida continuamente en solo húmido
